Schrijver op bezoek

Is een schrijver beroemd?

door Gerard van Gemert

'Bent u beroemd?' vraagt een jongetje met rode haren en een klein brilletje op. Hij was het hele uur erg actief geweest. Hij komt bijdehand over.
'Kende je mij, voordat ik bij jou in de klas kwam?' antwoord ik.
Hij fronst, denkt twee seconden na en schudt daarna zijn hoofd.
'Dus ben ik niet beroemd,' concludeer ik.
'Nee, daar heb je gelijk in,' zegt hij. 'Maar nu bent u wel beroemd, want ik heb een boek van u gelezen.'
Ik trek mijn mondhoeken naar beneden. 'Dus alleen omdat jij een boek van mij hebt gelezen, ben ik nu beroemd?'
Hij doet zijn armen wijd. 'U moet vereerd zijn dat ik uw boeken lees.' De klas lacht.
Ik maak een buiging. 'Dank je wel dat je mijn boeken wilt lezen,' zeg ik.
'Graag gedaan,' en hij buigt terug.
Het gebeurt tijdens het gebruikelijke vragenrondje aan het einde van het schoolbezoek. Het lijkt op die van elk ander schoolbezoek. 'Waar haalt u uw inspiratie vandaan? Wat is uw favoriete kleur? Hoeveel boeken heeft u geschreven? Heeft u huisdieren? Heeft Mark Janssen, de tekenaar, zijn fietshelm op als hij tekent?' Vragen genoeg.
Vlak daarvoor heb ik de klas een uur lang meegenomen in de wereld van boeken en lezen. We houden een balletje hoog, praten over ontwikkelingswerk in Afrika, ik lees voor en ze zoeken mij op een foto van veertig jaar geleden waar ik op sta als tienjarig voetballertje.
De enthousiaste juf heeft de klas de hele week voorbereid op mijn komst. Nee, ze hadden niet allemaal boeken van mij gelezen, want ze houden niet allemaal van sport. En ja, een paar jongetjes hadden zich er toe moeten zetten om te gaan lezen, maar lieten vol trots het boek zien dat ze gelezen hadden of waar ze nog in bezig waren.

Een week later ontving ik een mailtje:

Beste meneer Van Gemert,
Vorige week was u op bezoek in de klas van mijn zoon Lucas. Hij leest niet graag. Nou ja, soms de Donald Duck en iedere maand Goal! Lucas speelt liever FIFA of gaat buiten voetballen. Een boek uitlezen is hem nog nooit gelukt. Tot vorige week. U heeft in de klas verteld hoe belangrijk het is om te lezen en dat er voor iedereen een boek is. Wat hem het meest aansprak, was het feit dat u zelf vroeger ook nooit las. 'Misschien kan ik dan toch nog schrijver worden, mam,' zei hij.
Hoe dan ook, doordat de klas zich moest voorbereiden op uw bezoek, moest Lucas één van uw boeken lezen. Hij koos voor Gevecht om de cup uit de Voetbalgodenserie en tot onze verbazing had hij hem binnen een paar dagen uit. Hij is nu bezig met deel twee.
Mijn man en ik zijn echte lezers en het stoorde ons echt dat wij Lucas niet aan het lezen kregen. Het is u, met uw bezoek en uw boeken, wel gelukt. Dank u wel daarvoor.
Met vriendelijke groeten,
Sandra de Vries
Ps. U heeft Lucas vast wel gezien. Hij heeft rood haar en een klein brilletje.

Gerard van Gemert


Geplaatst op 07.07.2016